ik

Ik ben Melissa, en eigenlijk wil ik heel de tijd eten. Ik geef het toe, ik denk heel de tijd aan eten. Tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik al verdik als ik nog maar naar eten kijk. Dus moet ik inventief zijn en de juiste keuzes maken als het op eten aankomt.

Zo is het gekomen dat ik heel erg geïnteresseerd ben geraakt in gezonde voeding. Gezonde voeding die er ook lékker uit ziet. Comfort food, maar dan gezonder gemaakt. Ik breng best wat tijd door met het internet af te schuimen op zoek naar lekkere, maar gezonde gerechten, en informatie over gezondheid in het algemeen. Ik heb geen diploma in de leer van gezonde voeding, maar krijg dagelijks nieuwsbrieven van betrouwbare sites, en daar heb ik al heel wat uit geleerd. Bovendien, om te weten dat gezond en gevarieerd eten goed is voor je lichaam heb je eigenlijk geen diploma nodig, toch?

Al sinds mijn tienerjaren lever ik een strijd met de kilo’s. Vermageren is het moeilijkste wat er is als je graag veel en lekker eet. Het principe is simpel: eet gezond en sport. Het tóepassen van dat principe vraagt heel wat karakter (het is te zeggen: zelfbeheersing en toewijding). Ik verlang er dikwijls naar om een doos koeken in één keer op te eten. Heel soms doe ik dat ook. Dan is het uit mijn systeem. Maar dan voel ik me achteraf dik en papperig. Het zij zo. Morgen beter.

Eten moeten we doen. Maar wát je eet, bepaal je helemaal zelf. Want zoals ze in Nederland zeggen: elk pondje gaat door het mondje.

Mijn manier van koken is flexitarisch. Dat wil zeggen dat ik zo veel mogelijk vegetarisch probeer te koken. Veganisme is me een brug te ver, al probeer ik soms wel eens iets uit. Maar soms heb ik gewoon zin in een stukje vlees. Vooral met Pasen en de eindejaarsfeesten. Dan kan ik niet weerstaan aan de vogelnestjes en de fondue. Misschien kan je dat hypocriet vinden. Ik zou het liever ‘eerlijk’ noemen 🙂